سفارش تبلیغ
صبا ویژن

نکته نگار

آغاز قیام امام حسین (ع) از نگاه ابن کثیر دمشقی

آغاز قیام امام حسین (ع) از نگاه ابن کثیر دمشقی

ابن کثیر دمشقی (م 774) از مورخان سده ی هشتم است . او از افراد متعصبی چون ابن تیمیه تاثیر پذیرفته است در آثار او کم و بیش آثاری از این تعصب علیه شیعیان دیده می شود با این حال قیام امام حسین (ع) و ددمنشی یزیدیان به گونه ای در تاریخ انعکاس پیدا کرد  که نویسندگان متعصب نیز نمی توانند از کنار آن بگذرند و ناچار از انعکاس بخشی از حقایق هستند .  گزارش او در باره آغاز قیام امام حسین (ع)و نظرش در باره ی تفاوت امام  با ابن زبیر {او نیز از بیعت با یزید خود داری کرده بود} از مطالبی بود که نظر نگارنده این سطور را به خود جلب کرد . مضمون این گزارش و اصل متن را در ذیل می بینید .

وی در شرح ماجرای قیام امام حسین (ع) در کتاب تاریخی خودش البدایة و النهایة  می نویسد :

هنگامی که معاویه برای پسرش بیعت می گرفت حسین از کسانی بود که از بیعت خود داری کردند . حسین ، ابن زبیر ، عبد الرحمن بن أبى بکر ، ابن عمر و ابن عباس از کسانی بودند که از بیعت با یزید در این زمان خودداری کردند . از این چند نفر ، عبد الرحمن بن أبى بکر در زمان حیات معاویه ، درگذشت و وقتی معاویه در سال شصت هجری مرد و برای یزید بیعت گرفته شد ابن عمر و ابن عباس نیز حاضر به بیعت شدند و فقط حسین و ابن زبیر تصمیم به مخالفت گرفتند و از بیعت سر باز زدند و از مدینه به مکه رفتند . در مکه مردم اطراف حسین را گرفتند و گروه گروه نزد او می آمدند و نزدش می نشستند و به سخنانش گوش فرا می دادند . این در حالی بود که ابن زبیر از چنین موقعیتی برخوردار نبود و صرفا به خواندن نماز  در کنار کعبه می پرداخت . او در این مدت در بین گروه هایی که نزد حسین می رفتند  پیش حسین می رفت و با وجود حسین نمی توانست  کاری برای قیام خودش بکند چرا که از نظر مردم در باره حسین که او را بزرگ می داشتند و بر ابن زبیر ترجیح می دادند ، آگاه بود . این در حالی بود که حکومت گروه هایی را اعزام کرده بود تا ابن زبیر را در مکه دستگیر کنند و به بیعت وا دارند اما این گروههای اعزامی از یاران ابن زبیر شکست خوردند و از مکه بازگشتند و او بر یزیدیان پیروز شد و حتی برادرش عمرو بن زبیر را که در خدمت حکومت و از فرماندهان اعزامی بود و برای تعقیب او به مکه آمده بود دستگیر و زندانی کرد . با این اتفاقات شان و منزلت ابن زبیر در حجاز بالا رفت و ماجرایش مشهور شد . اما نه در آن حد که به حسین برسد . او در نزد مردم ، شان و منزلت حسین را نداشت  . مردم به حسین گرایش داشتند چرا که حسین آقای بزرگ و فرزند دخت پیامبر اکرم (ص) بود  . از این رو ، در روی زمین هیچ کس به مانند حسین  نبود اما دولت یزید از پذیرش همه ی این حقایق رو گردان بود . در این زمان که حسین در مکه بود از عراق نامه های گوناگون برایش می رسید ادامه مطلب...